Blog Gregora... takie tam nieudolne próby

Piosenka hiszpanska - Shakira - Tortura

2009-09-10T14:53:00.001-07:00

Alejandro Sanz:
Ay payita mía /Moja pioseneczko/
Guárdate la poesía /Zachowaj poezję
Guárdate la alegría pa'ti /Zachowaj radość dla siebie/

Dame,dame,damelo,oh /daj mi, daj mi, daj mi to, oo/

Shakira:
No pido que todos los días sean de sol /Nie proszę by każdy dzień był pełen słońca/
No pido que todos los viernes sean de fiesta /Nie proszę o bale w każdy weekend/
Tampoco te pido que vuelvas rogando perdón /Nie chcę też byś wrócił błagając o wybaczenie/
Si lloras con los ojos secos /Jeśli płaczesz krokodylimi łzami/
Y hablando de ella. /I mówiąc ciągle o niej/

Ay amor me duele tanto /Ech, mój drogi, to tak bardzo boli/
(Alejandro Sanz)Me duele tanto /To tak bardzo boli/
(Shakira)Que te fueras sin decir a donde /Że odszedłeś nie mówiąc dokąd/
Ay amor, fue una tortura perderte.. /Aj kochany, to była dla mnie tortura, że cię straciłam/

Alejandro Sanz:
Yo se que no he sido un santo /Wiem, że nie byłem święty/
Pero lo puedo arreglar amor /Ale mogę to wszystko naprawić/

Shakira:
No solo de pan vive el hombre /Nie samym chlebem żyje człowiek/
Y no de excusas vivo yo. /A ja nie chce ciągle słyszeć tylko tłumaczeń/

Alejandro Sanz:
Solo de errores se aprende /Człowiek uczy się na błędach/
Y hoy se que es tuyo mi corazón /I dziś wiem, me serce należy do ciebie/

Shakira:
Mejor te guardas todo eso /Lepiej zachowaj Te słowa/
A otro perro con ese hueso /"Dla innej naiwnej" (trzymaj te kosc dla innego psa)/
Y nos decimos adiós / I powiedzmy sobie do widzenia/

Alejandro Sanz:Esto es otra vez esto es otraves no../ale to innym razem...../

Shakira:
No puedo pedir que el invierno perdone a un rosal /Nie mogę żądać by zima przebaczyła kwiatom róży/
No puedo pedir a los olmos que entreguen peras /Nie mogę żądać by na wierzbie rosły gruszki/
No puedo pedirle lo eterno a un simple mortal /Nie mogę żądać wieczności od zwykłego śmiertelnika/
Y andar arrojando a los cerdos miles de perlas /I rzucać perły miedzy wieprze/

Alejandro Sanz:
Ay amor me duele tanto /Ech, moja droga, to tak bardzo boli/
Me duele tanto /To tak bardzo boli/
Que no creas más en mis promesas /Że już nie wierzysz moim obietnicom/
Ay amor (Shakira) /Ech moj kochany/
es una tortura (Alejandro Sanz) /To tortura/
perderte (Shakira) /Że cię tracę/

Alejandro Sanz:
Yo se que no he sido un santo /Wiem, że nie byłem święty/
Pero lo puedo arreglar amor /Ale mogę to wszystko naprawić/

Shakira:
No solo de pan vive el hombre /Nie samym chlebem żyje człowiek/
Y no de excusas vivo yo. /A ja nie chce ciągle słyszeć tylko tłumaczeń/

Alejandro Sanz:
Solo de errores se aprende /Człowiek uczy się na błędach/
Y hoy se que es tuyo mi corazón /i dzis wiem ze do Ciebie nalezy me serce/

Shakira:
Mejor te guardas todo eso /Lepiej zachowaj Te słowa, dla innej naiwnej/
A otro perro con ese hueso
Y nos decimos adiós /i powiedzmy sobie 'do widzenia'/

Alejandro Sanz:
No te bajes, no te rajes /Nie zostawiaj mnie, nie wylamuj sie,/
Oye negrita mira, no te rajes /Słuchaj moja słodka, nie wycofuj się/
De lunes a viernes tienes mi amor /Od poniedziałku do piątku jestem twój/
Déjame el sábado a mi que es mejor /Zostaw mi sobotę, tak będzie najlepiej/
Oye mi negra no me castigues más /Przestań już mnie karać moja czarnulko/
Porque allá afuera sin ti no tengo paz /Bo tam na zewnątrz bez ciebie nie mogę już żyć/
Yo solo soy un hombre arrepentido /Teraz jestem skruszony/
Soy como el ave que vuelve a su nido /I jak ptak wracam do gniazda/

Yo se que no he sido un santo /Wiem, że nie byłem święty /
y es que no estoy hecho de cartón (I że nie jestem ze skały)/

Shakira:
No solo de pan vive el hombre
Y no de excusas vivo yo.

Alejandro Sanz:
Solo de errores se aprende
Y hoy se que es tuyo mi corazón

Shakira:
Ay ay ay ay yai yai /aj aj.../
Ay, todo lo que he hecho por ti /Wszystko co zrobiłam dla ciebie/
Fue una tortura perderte /To była tortura stracić cię/
Y me duele tanto que sea asi /Bardzo mnie boli, że tak się stało/
Sigue llorando perdón /Przepraszaj mnie nadal płacząc/
Yo... yo no voy /Ja nie będę za tobą płakać/
A llorar por ti ...

Piosenka hiszpańska - Chambao - Ahi estas tu.

2009-09-01T01:56:00.000-07:00

Teledysk

Dejate llevar, por las sensaciones /Zagub sie zupełnie z powodu uczuć/
Que no ocupen en tu via (1), malas pasiones /Niech złe boleści nie zajmują Twojego życia/

Esa pregunta que te haces sin responder /To pytanie ktore sobie zadajesz bez odpowiadania/
Dentro de ti está la respuesta para saber /Odpowiedz jest wewnatrz ciebie (zeby wiedziec) /
Tu eres el que decide el camino a escoger /Ty jestes tym, ktory decyduje jaka droge wybrac/
Hay muchas cosas buenas y malas, elige bien /Jest duzo rzeczy dobrych jak i złych, wybierz dobrze/
Que tu futuro se forma a base de decisiones /Twoja przyszlosc ksztaltuje sie na tych decyzjach/
Y queremos alegrarte con estas canciones /I chcemy Cie uszczesliwic tymi piosenkami/

Y ahí estás tú, tú... /A ty jestes tam/

Y es que yo canto porque a mi me gusta cantar /I chodzi o to ze spiewam, bo lubie spiewac/
También tú bailas porque a ti te gusta bailar, tú... /A ty tez tanczysz, bo lubisz tanczyc (ty)/
Y es que yo canto porque a ti te gusta escuchar /I chodzi o to ze spiewam, bo lubisz sluchac/
lo que yo canto porque así se puede bailar, tú... /to co spiewam, bo w ten sposob jest mozliwe tanczenie... ty (twoje)/

Estribillo /Refren/
Y ahí estás tú /A ty jestes tam/
Y a mi me gusta como bailas, tú.../I lubie sposob w jaki tanczysz/
Tú a bailar, tú a bailar /A ty do tanca, do tanca/

Y ahí estás tú, tú... /A ty jestes tam, ty/
Y a mi me gusta como te mueves, tú... /I lubie sposob w jaki sie poruszasz/
Tú a bailar, tú a bailar /A ty do tanca, do tanca/

Canto por el día, y en mañanas de alegría /Spiewam za dnia i radosnymi porankami
Canta tú conmigo si quieres conmigo canta /Spiewaj ze mną ,jesli chcesz ze mna spiewaj/
Canto por las noches, cuando el lorenzo (2) se esconde /Spiewam nocami kiedy "El Lorenzo" sie ukrywa (słonce)/
Canta tú conmigo si quieres conmigo canta /Spiewaj ze mną ,jesli chcesz ze mna spiewaj/
Canto pa' los pobres que temprano se levantan /Spiewam dla biednych, ktorzy wstaja wczesnie rano/
Canta tú conmigo si quieres conmigo canta /Spiewaj ze mną ,jesli chcesz ze mna spiewaj/

Estribillo

(1) powinno byc vida = życie (Andaluzyjczycy łykają przedostatnie d - i nie tylko to)
(2) Lorenzo (Wawrzyniec) to imie dane słońcu. Prawdopodobnie pochodzi to z dzieciecej piosenki: El sol se llama Lorenzo, la luna Catalina....
(Słońce ma na imie Lorenzo, ksiezyc - Catalina...). TO BYLO NAJTRUDNIEJSZE CHYBA !!!

Piosenka hiszpanska - Conchita - Nada que perder.

2009-08-31T15:40:00.000-07:00

Nagranie unplugged z radia

"Nada que perder" /nic do stracenia/

Nunca se me dio demasiado bien /nigdy nie udawalo mi sie zbyt dobrze /
poner las cartas sobre la mesa /wykladac karty na stół (walic prosto z mostu)/
Nunca se me dio demasiado bien… /nigdy nie udawalo mi sie zbyt dobrze.... /
Y ahora nos volvemos a encontrar / i teraz znowu sie spotykamy /
y me preguntas, que tal me va /i mnie pytasz jak mi sie wiedzie.../

Quisiera ser capaz, decirte la verdad /chcialabym byc zdolna powiedziec ci prawdę/
Decirte que me va realmente mal, /powiedziec ze wiedzie mi sie naprawde źle /
no te logré olvidar, ni lo intenté quizás /nie zdolalam cie zapomniec, a moze nie chcialam tego/
Quisiera ser capaz, mirarte y no temblar /chcialabym byc zdolna patrzec na ciebie i nie trząść sie/
Decirte que nadie me volvió a besar /powiedziec ci ze nikt mnie pozniej juz nie calowal/ No te logré olvidar, ni lo intente quizás /nie zdolalam cie zapomniec, a moze nie chcialam tego/

En lugar de eso sonrío y tiemblo /a zamiast tego usmiecham sie i dygocę/
Y te cuento que ya acabé la facultad /opowiadam ci ze skonczylam fakultet :) /
Me puse a trabajar y me volví a enamorar… /zabralam sie za prace i znowu zakochalam/
En lugar de eso sonrío y pienso /zamiast tego usmiecham sie i mysle/
Por que no seré capaz de decir la verdad /dlaczegoz to nie bede zdolna mowic prawde/
te pierdo una vez más /trace cie kolejny raz/

Quisiera ser capaz, decirte la verdad /chcialabym byc zdolna powiedziec ci prawdę/
Decirte que me va realmente mal /powiedziec ze wiedzie mi sie naprawde źle /
no te logre olvidar, ni lo intente quizás…/nie zdolalam cie zapomniec, a moze nie chcialam tego/
Quisiera ser capaz, mirarte y no temblar, /chcialabym byc zdolna patrzec na ciebie i nie trząść sie/
Decirte que nadie me volvió a besar /powiedziec ci ze nikt mnie pozniej juz nie calowal/ No te logré olvidar, ni lo intente quizás…/nie zdolalam cie zapomniec, a moze nie chcialam tego/

Y ahora me quedan dos opciones /i teraz pozostaja mi dwie mozliwosci/
Quedarme quieta o echar a correr… /pozostac spokojnie albo rzucic sie do biegu/
Y me pongo a correr…ya que puedo perder /i rzucam sie w bieg, poniewaz moge stracic/
Verás es que no me va demasiado bien /zobaczysz, ze nie wiedzie mi sie zbyt dobrze/
No te logré olvidar, ni lo intente quizás /nie zdolalam cie zapomniec, a moze nie chcialam tego/
Y me pongo a correr… ya que puedo perder /i rzucam sie w bieg, poniewaz moge stracic/
Verás es que ya nadie me volvió a besar /zobaczysz, ze nikt mnie nie calowal/
No te logré olvidar ni lo intente quizás…/nie zdolalam cie zapomniec, a moze nie chcialam tego/

Y ahora ya te toca a ti acabar con esta historia /a teraz twoja kolej zakonczyc tę historie/
ahora ya te toca a ti decir las cosas con un punto y final /teraz twoja kolej powiedziec o sprawach i postawic kropke/
O bésame sin más…. /pocaluj mnie (tak bez zastanowienia!) /
Y ahora ya te toca a ti, ya no vale callar /a teraz twoja kolej juz nie warto milczec/
Esta vez no volveré a perderte una vez más /tym razem juz cie nie strace kolejny raz/
No me voy a marchar sin saber el final /nie bede podążać nie znajac co jest na koncu/

Nunca se me dio demasiado bien /nigdy nie udawalo sie zbyt dobrze/
poner las cartas sobre la mesa /wykladac karty na stół/
Nunca se me dio, no demasiado bien…/nigdy nie udawalo mi sie zbyt dobrze, o nie... /
Y ahora nos volvemos a encontrar y me preguntas que…/ i teraz znowu sie spotykamy i mnie pytasz/
Que qué tal me va…/Jak, jak mi sie wiedzie.../
Y yo ya no se, ya no se ni que… contestar /a ja juz nie wiem, juz nie wiem zupelnie co.. odpowiedziec /

Piosenka hiszpanska - Amaral: "Marta, Sebas, Guille y los demás"

2009-08-16T12:47:00.000-07:00

Wersja unplugged

Amaral
"Marta, Sebas, Guille y los demás"

Marta me llamó a las seis hora española. /Marta do mnie zadzwonila o 6 rano (czasu hiszpanskiego)/
Sólo para hablar, solo se sentía sola /Tylko zeby pogadać. tylko czuła się samotnie/
porque Sebas se marchó de vuelta a Buenos Aires. /Ponieważ Sebas pojechał z powrotem do Buenos Aires/
El dinero se acabó, ya no hay sitio para nadie. /Pieniadze sie skonczyly, juz nie ma miejsca dla nikogo (przy Marcie?)/
Dónde empieza y donde acabará /Gdzie sie zaczyna i gdzie sie skończy /
el destino que nos une y que nos separará. / przeznaczenie ktora nas jednoczy i nas rozdzieli /

Yo estoy sola en el hotel, estoy viendo amanecer. /Ja jestem sama w hotelu, patrze na świt/
Santiago de chile se despierta entre montañas. /Santiago de Chile budzi sie pośród gór/
Aguirre toca la guitarra en la 304. /Aguirre gra na gitarze w pokoju 304/
Un gato rebelde que anda medio enamorao /Krnąbrny kociak, łazi na wpół zakochany (konia z rzedem kto wie o co tu chodzi)/
de la señorita rokanroll, aunque no lo ha confesado, /w panience rock'nrollowej, chociaz tego nie wyznał/
eso lo se yo. /ja to wiem!/

Son mis amigos, en la calle pasábamos las horas. /To moi przyjaciele, na ulicy spędzaliśmy długie godziny/
Son mis amigos, por encima de todas las cosas. /To moi przyjaciele, tak na przekór wszystkiemu /

Carlos me contó que a su hermana Isabel /Carlos opowiedział mi, że jego siostrę, Isabel/
la echaron del trabajo sin saber porqué. /wyrzucono z pracy nie wiadomo dlaczego/
No le dieron ni las gracias porque estaba sin contrato, /ani jej tego nie wynagrodzono bo pracowała na czarno/
aquella misma tarde fuimos a celebrarlo. /i tego samego wieczoru poszlismy to opić/
Ya no tendrás que soportar al imbécil de tu jefe ni un minuto más. /Już nie będziesz musiała znosić swojego szefa-idioty ani minuty dłużej/

Son mis amigos, en la calle pasábamos las horas. /To moi przyjaciele, na ulicy spędzaliśmy długie godziny/
Son mis amigos por encima de todas las cosas. /To moi przyjaciele, tak na przekór wszystkiemu /
Son mis amigos. /To moi przyjaciele/

Alicia fue a vivir a Barcelona y hoy ha venido a mi memoria. Alicia wyjechała zamieszkać do Barcelony i dziś mi się przypomniała/
Claudia tuvo un hijo y de Guille y los demás no se nada. /Claudia ma syna, a o Guille i pozostałych nic nie wiem/

Son mis amigos, en la calle pasábamos las horas. /To moi przyjaciele, na ulicy spędzaliśmy długie godziny/
Son mis amigos, por encima de todas las cosas./To moi przyjaciele, tak na przekór wszystkiemu /

Sprawdzony przepis na fajitas.

2007-11-27T14:10:00.000-08:00

Oto przepis na fajitas jakie popełniłem w ubiegły weekend. Jest to niezwykle kolorowa w wyglądzie i smaku potrawa. Polecam.

Na początek dwa zdjęcia.

1. Scena z kuchni - w końcowej fazie, ale jeszcze przed smażeniem mięsa. Tutaj miałem już przygotowaną pikantną pomidorowa salsę (czerwone), zamarynowane w soku z limonki z przyprawami (sporo tych przypraw) i pięknie pachnące skrawki kurczaka oraz aksamitny sos guacamole (w rzeczywistości był nieco zieleńszy). Z boku czekają jeszcze kolorowe papryki i cebula do smażenia z mięskiem.
A piwo to wyłącznie dla kucharza :-), bo mu cos w gardle zasychało...

2. A tutaj danie podane na stole:
Fajitas (smażone mięso z papryka, fasola, kukurydza, cebula) przybrane jest zieloną pietruszką. Nakłada się to na ciepłą tortillę (tylko ciepła jest elastyczna - to przecież tylko mąka, woda i kapka tłuszczu), dodaje zielone guacamole (zmiksowany sos z awokado, szalotki, czosnku, pieprzu cayenne, soli i liści kolendry),
nakłada kleksa kwaśnej śmietany i na koniec trochę ognia - tomato salsa (pomidory, czerwona cebula, świeża papryczka chili, oliwa, sok z cytryny). Później zawijamy tortillę jak naleśnik... i wcinamy przy użyciu rąk. Mówię Wam - WYPAS !!! Smakowało niemalże tak dobrze jak to, co pamiętam z podroży do Meksyku.
A jeszcze do tego mieliśmy schłodzone Chardonnay.. (inne białe wytrawne winko tez by podchodziło... nawet różowe).

A teraz dokładniejszy przepis dla zainteresowanych, oryginalny został wzbogacony przeze mnie o mała kukurydze z czerwona fasola (puszka) i ząbek czosnku (do guacamole).
Porcja z tych skladników starczy na 2-3 osoby.

Chicken Fajitas:
- 1 pierś kurczaka (dwa płaty)
- 1 limonka
- łyżeczka cukru pudru
- łyżeczka oregano
- pół łyżeczki cayenne
- pół łyżeczki cynamonu
- 1 duża cebula
- 3 kolorowe papryki (dla 2-3 osób mogą być małe)
- 2 łyżki oleju
- zielona pietruszka do przybrania
- (mała puszka kukurydzy z fasola)
- kwaśna śmietana
- sól, pieprz

Mięso kroimy w paski, bardzo cienkie. Przygotowujemy marynatę: trzemy skórkę limonki (tak!) do miski , dodajemy do tego cały sok z limonki, cukier puder, oregano, cynamon, cayenne, sól i pieprz. Mieszamy i do miski wrzucamy paski mięsa, obtaczamy dokładnie i to wkładamy pod przykryciem do lodówki na minimum godzinę.

Później kroimy cieniutko paprykę i cebule. Smażymy mięso na patelni na oleju ok. 5 minut, dodajemy posiekaną cebulę i papryki i jeszcze smażymy 3-4 minuty, dodajemy kukurydze... i już... , podajemy na talerzu z liśćmi pietruszki. Do tego ciepła tortilla, guacamole, śmietana i salsa.

Tortille można usmażyć samemu - przesiana mąka, odrobina soli i oliwy... wyrabiamy z woda ciasto, kulki... wałek... smażymy niemal na sucho cienkie placki.... zimne są gumowe.
NA PIERWSZY RAZ NA PEWNO LEPIEJ KUPIC TORTILLE GOTOWE.
Są do kupienia np. w Piotrze i Pawle na Gronowej tam gdzie rzeczy do sushi przy podłodze... duże 8 sztuk chyba 11zl małe o rożnych smakach (ja wziąłem zielonkawe szpinakowe) - 7 zł za 6 sztuk.

Sos tomato salsa:
- 2 pomidory
- 1 zielona albo czerwona papryczka chili (świeża)
- pół czerwonej cebuli
- 3 łyżki stołowe oliwy z oliwek
- sok z polowy cytryny
- sól i pieprz
- liście kolendry (ja miałem tylko suszone sproszkowane)

Naprawdę cieniutko siekamy twardy miąższ pomidora (bez pestek i tego śluzu!!!), cebulę, papryczkę i kolendrę. Składniki mieszamy, dolewamy sok z cytryny, oliwę. Dodajemy sól i pieprz. Mieszamy, doprawiamy i serwujemy z cytrynka.

Sos guacamole:
- 2 awokado (albo jedno duże)
- 1 limonka,
- liscie kolendry (jak poprzednio, nie ma świeżych to chociaż suszone)
- 1 szalotka (cebula byłaby zbyt agresywna)
- pieprz cayenne do smaku
- ew. ząbek czosnku
- sól

Miąższ awokado wykładamy do miski, zalewamy sokiem z limonki, siekamy kolendrę i szalotkę – to do miski, dodajemy czosnek, sól i cayenne.
Miksujemy to wszystko na idealna zielonkawą gładź!!!
Smakujemy i doprawiamy ewentualnie solą i cayenne. Serwujemy z liściem (kolendry, pietruszki) dla ozdoby.

Źródłowe filmiki instruktażowe są: TUTAJ. Trzeba obejrzeć trzy odcinki na każdą część dania jest oddzielna instrukcja.

SMACZNEGO.

Relacja z rejsu Baleary - Malaga

2007-11-16T14:10:00.001-08:00

Pod koniec października 2007 wybrałem się na długo oczekiwany rejs Baleary - Malaga.
W załodze poza mną i prowadzącym rejs skiperem Piotrem "Docentem" Siedlewskim znaleźli się:
Monika, Marcin i Mikołaj "Mixer" z Poznania, Łukasz (obecnie mieszkający w Zurychu) oraz Kamila i Tomek z Warszawy. W sumie była to 8 osobowa ekipa.
Naszym rejsowym jachtem był model Beneteau Cyclades 43.3 (13.2m długości) o powierzchni żagli: 44,5 m2 - grot, 37,75 m2 - genua, który nosił nieco śmieszną nazwę "Yacsail".

A sam przebieg rejsu widziany moimi oczami wyglądał mniej więcej tak:

27-10-2007 (sobota)

Po jakby nie patrzeć, całodniowej podróży przylatujemy do Palma de Mallorca około 21.00. Mimo pewnych barier językowych z premedytacją postanawiamy skorzystać z komunikacji publicznej zamiast z wygodnej taksówki. Wsiadamy do autobusu, aby z lotniska dostać się do mariny, w której miał już czekać nasz jacht. Co prawda po opuszczeniu autobusu trzeba było jeszcze trochę popytać tubylców o drogę - ale szybko udaje się nam trafić do celu.
Łódka jest na swoim miejscu, a Docent i Łukasz witają nas gorącą kolacją, której głównym akcentem są przepyszne mule. Później zostają napoczęte zapasy alkoholi. Można było śmiało powiedzieć, ze rejs się rozpoczął...

28-10-2007 (niedziela)

Budzimy się rano skąpani w śródziemnomorskim słońcu.

Od razu próbujemy zrobić zakupy żywności mimo niedzieli, ale udaje się to dopiero w małym sklepiku - większe "Supermercados" są niestety zamknięte na głucho. Sezon letni właśnie się skończył i teraz w niedziele już nie pracują.

Wypływamy przy akompaniamencie "Cwałowania Walkirii" Wagnera. Z fasonem! Za chwilę, zgodnie z tradycją wylewam pełen kieliszek wódki za burtę. Dla Neptuna, żeby był nam w tym rejsie łaskawy. Płyniemy teraz kierując się na północ wyspy - a po drodze podziwiamy urzekające widoki na wysokie brzegi, domostwa i hacjendy na klifach.

Wieje nieźle, więc po raz pierwszy stawiamy żagle. Ogarnia nas euforia, jakże niewiele trzeba czasu, zaledwie kilku godzin lotu, aby znaleźć się w zupełnie innym świecie. Przecież rano oglądaliśmy polską szarą jesień i zaczynał się już sezon na zimowe kurtki.
Pod koniec dnia wchodzimy na nocleg do małej mariny w miejscowości Santa Ponca po zachodniej stronie wyspy.

29-10-2007 (poniedziałek)

Po śniadanku płyniemy na południe. Pogoda wyraźnie się psuje - zaczyna być zimno, wiatr robi się porywisty, pada deszcz. Trzeba włożyć sztormiaki wraz ze spodniami, ciepłe swetry i czapki.

Szukamy osłoniętego kotwicowiska, niestety nie udaje się znaleźć bezpiecznego miejsca przy tej pogodzie. Skutkiem tego wchodzimy do małej mariny w najbliższym miasteczku (jest to s’Estanyol de Migjorn), ale miejsce jest tylko tuż za główkami portu. Robimy overhollung (odwrócenie kierunku łodki stojącej przy kei longside za pomocą cum), żeby było bezpieczniej i wygodniej stać przy tym zafalowaniu i porywistym wietrze. Trochę ta operacja trwa – brakuje nam jeszcze zgrania. Wiatr tężeje. Dziewczyny w tym czasie szykują nam kanapki i herbatę. Stwierdzam po raz pierwszy (ale na pewno nie ostatni), że czuję się bardzo dobrze w tej załodze.

30-10-2007 (wtorek)

Wychodzimy rano do miasteczka, a tu prawdziwe „ghost town” – miasto duchów. Jedynymi ludźmi są pracownicy mariny i robotnicy budowlani remontujący domy. To wszystko z powodu, że 99% domków ma charakter letniskowy - a teraz przecież już po sezonie. Szukamy sklepu - przechodzimy przez puste placyki i ulice - długo i uparcie. W końcu jest sklep - 2 wioski (skupiska domków?) dalej. Można uzupełnić zapasy żywności.

Później znajduje się jeszcze kafejka z kawą i margaritą. Wesoło i lekko wracamy teraz na jacht i płyniemy z powrotem ku Palmie szukać wygodnego miejsca na postój kotwiczny.
Zgodnie z planem pod koniec dnia lądujemy "na spokojnej wodzie" za falochronem portu Portals Nous. Jacht na kotwicy trochę kręci się w nocy i myszkuje z powodu zmiennego wiatru – ale nic groźnego się z nim nie dzieje.

31-10-2007 (środa)

Rano podnosimy kotwicę i w niespełna godzinę jesteśmy już w macierzystym dla naszej łódki porcie w stolicy wyspy. Tankujemy paliwo, zwiedzamy miasto, robimy zakupy w supermarkecie. Odwiedzam też kafejkę internetową - można sobie pogadać ze znajomymi pozostawionymi w Polsce i sprawdzić maile. Później oglądamy katedrę, robimy zdjęcia, włóczymy się po mieście. Leniwie płynie czas.

W czasie tego naszego łazikowania na jachcie trwa przegląd techniczny, silnik dostaje nowy olej i filtr, montują nam radio średniofalowe i antenę – zapewniające łączność z lądem przy żegludze oceanicznej do Las Palmas na wyspie Grand Canaria, jaka czeka łódkę bezpośrednio po naszym rejsie.

1-11-2007 (czwartek)

W Polsce Wszystkich Świętych (już wyobrażam sobie tę tradycyjną szarą pogodę), a my przed 5 nad ranem wychodzimy z portu i kładziemy kurs na Ibizę. Pierwsze wachty wyznaczone: Docent z Marcinem do 8, później Łukasz z Mixerem, na godziny od 12 do 16 dostaję wachtę ja z dziewczynami (a w praktyce tylko z Moniką). Fale są całkiem duże, część załogi ma kłopoty z żołądkami - ale nie dajemy się. Płyniemy na żaglach, baksztagiem, z czasem już tylko na samej genui. Grot powoduje niepotrzebny rozkołys, więc szybko zostaje zwinięty. Pływanie po takich falach wymaga sporej uwagi – trzeba umiejętnie zjeżdżać z fali – aby nie było niepotrzebnego bocznego kołysania – załoga siedząca pod pokładem i tak ma dosyć wrażeń od Pana Błędnika.

Wyspę osiągamy około 15 i płyniemy teraz wzdłuż brzegu. Robi się zdecydowanie spokojniej z falami. Wszyscy wychodzą na pokład i doznają niewysłowionej ulgi. A moja wachta ma czas na odpoczynek.

Wieczorem wchodzimy do portu, idziemy na zamek (niestety jest ciemno i z góry niewiele widać), później znajdujemy małą knajpkę, gdzie jemy tortille i pijemy kawę, a co niektórzy sprawdzają jakość miejscowej wersji kubańskich mojitos.

Zainteresowanie budzą też wystawione obok na sprzedaż tradycyjne lniane suknie idealne na prezenty dla swoich dam. Wracamy na łódkę... a że wieczór młody to jest jak zwykle :) – czyli wesoło.

2-11-2007 (piątek)

Ciągle jesteśmy na Ibizie w Eivissa - robimy zakupy, wstępujemy na ciastka i kawę, włóczymy się po mieście. Kupujemy i wypisujemy kartki, znów robimy jakieś zakupy. Wieczorem około 20.00 wypływamy - jest już naprawdę ciemno, a zaraz czeka nas trudne przejście koło wyspy Formentera.

Wraca system wachtowy - mam świtówkę - wiec po wieczornym czytaniu książki i próbie gry w kości z Marcinem i Moniką kładę się spać nieco wcześniej niż zwykle.

3-11-2007 (sobota)

Mam wachtę o godzinie 4:00 i zgodnie z oczekiwaniem okazuje się to być naprawdę piękną sprawą. Początkowo jest bardzo zimno, a zakapturzona szczelnie Monika przypomina mi trochę Kenny’ego z South Park. Siedzi jednak twardo na deku i za nic nie chce zejść pod pokład. Jest zupelnie ciemno, cała reszta załogi śpi snem kamiennym, a ja skrupulatnie prowadzę nawigację. Co godzinę zapisuję naszą pozycję – zupełnie jak za dawnych czasów, kiedy drobiazgowo prowadzony dziennik pokładowy był czymś zupełnie normalnym. Na szczęście GPSy pracują jak zegarki, nic się nie psuje a pogoda jest stabilna. Robi się brzask, bierzemy sie za fotografowanie, podziwiamy wschód słońca za naszą rufą, a za moment płyniemy już wzdłuż brzegu kontynentalnej Hiszpanii. Wiatr tutaj odkręca z północnego na północno-wschodni, więc dokładam stopniowo żagielków przez co nabieramy nieco prędkości i stabilności kursu. Płynie się nam teraz mięciutko i bardzo przyjemnie bo fale wyraźnie zmalały i wydłużyły się.

Tuż przed portem docelowym stajemy na kotwicy na odpoczynek, a chętni zażywają kąpieli morskiej. Hiszpanie z łódki obok od razu prawidłowo określają nas jako cudzoziemców z północnej Europy. Dla nich woda, która ma 23 stopnie jest za zimna do kąpieli o tej porze roku, a dla nas - niemalże doskonała. Docieramy do Alicante około 14 - mam po raz pierwszy okazję wprowadzić łódkę własnymi rękami do portu.

W marinie mamy miejsce przy ładnej regatowej łódce z emblematami Volvo Ocean Race (sponsorowana przez Sony Ericsson). Pachnie wielkim światem i czuć klimat pierwszoligowego kurortu.

Po południu pijemy kawę na promenadzie, jemy lody. Wieczorem zaś robimy wyjście do miasta, najpierw celem konsumpcji alkoholi i jedzenia w wersji „tapas”, a później po 24 zaczynamy krążenie po pubach z tańcami. Ludzi w lokalach robi się z minuty na minutę coraz więcej a atmosfera staje się coraz gęstsza i bardziej gorąca. Zmęczony niemożliwie wracam na łódkę około 3.00, a reszta towarzystwa jeszcze nieco później.

4-11-2007 (niedziela)

Wychodzimy z Alicante około 13, pogoda jest doskonała, zaczynamy się do takiej już przyzwyczajać. Łapię trochę zdrowego snu po nocnym imprezowaniu. Okazuje się, że płyniemy do Torreviei. Wieczorem stajemy na kotwicy w marinie, uruchamiamy ponton z silnikiem - Marcin nas wozi na brzeg. Początkowo są kłopoty z rozeznaniem silnika - gaśnie nam przy brzegu i nie chce odpalić - ale szybko odkrywam, że był przełączony na nieobecny zewnętrzny zbiornik paliwa. Ufff. Później stojąc na brzegu oglądam harce Marcina na wodzie – chcąc płynąć szybciej nie może okiełznać pontonu :). Zredukowanie obrotów silnika wyraźnie pomaga i chroni przed niechybnym władowaniem się na głazy jakimi umocniony jest falochron. W sumie śmiesznie to wygląda, ale to ja jestem sam na brzegu bez łatwego sposobu na powrót, jeśli pontonu „zabraknie”. Po chwili przypływa reszta chętnych na zwiedzanie Torrevieji. Wyruszamy do miasta, szukamy pubu, a jak już się on odnajduje - pijemy piwo Amstel z dystrybutorka na stoliku.

Później spotykamy miejscowych mieszkańców Sirpę z Finlandii i Lukasa, który jest Argentyńczykiem. Prowadzą nas do miłego pubu - jest wesoło i międzynarodowo. Wracamy na łódkę już bez przygód, dopiero na pokładzie kolega Mixer doświadcza zerwania się jego podwieszanej koi. Była wyjątkowo niesolidnie zawieszona na krótkich wkrętach wpuszczonych w sklejkę ścianek. Docent z Marcinem robią fotograficzną dokumentację uszkodzenia. Idziemy spać.

5-11-2007 (poniedziałek)

Od rana płyniemy dalej - tym razem do Cartageny - robi się coraz cieplej. Wchodzimy do nadzwyczaj urokliwego portu - otoczonego wzgórzami i szpalerami palm.

Zaczynamy zwiedzanie miasta. Aparaty fotograficzne w ruch! Podoba nam się tutaj. I nie trzeba samemu pozować do zdjęć.

Później odwiedzamy niezwykle "smaczny" lokal uczęszczany przez mieszkańców miasta, zajadamy się owocami morza i nie tylko. Robimy zakupy, a wieczorem odbywa się impreza w porcie, spotykamy polsko-kanadyjską parę starszych wiekiem żeglarzy, którą przez jakiś czas gościmy w naszym kokpicie. Przypłynęli sobie z Kanady do Europy przez ocean spędzić na Morzu Śródziemnym część emerytury. Małym jachtem! Przydaje się wódka żołądkowa jaką zabrałem do worka jeszcze w domu – można pochwalić się jakimś polskim produktem.

6-11-2007 (wtorek)

Budzę się przed wschodem słońca i doświadczam porannej impresji. Jest niewymownie pięknie, cieplutko, podziwiam wzgórza, palmy i wschód słońca, które zaczyna to wszystko oświetlać.

Palmy na dokładkę zaczynają być "strzyżone" maczetami przez rozśpiewane trio konserwatorów zieleni. Z kabiny wynurza się Monika z książką. Wyciągam z lodówki dwie Corony nabyte przezornie wczoraj, dokładam limonki do butelek. Pijemy je z Moniką leniwie w kokpicie i czujemy błogostan. Zapach morza i roślinności upaja. Chwilo trwaj wiecznie!

Jest tego dnia bardzo ciepło - łażę po mieście, oglądam ofertę pamiątkarską w sklepach, ale jakoś nic nie przykuwa mojej uwagi. Wypływamy lekko po południu - tym razem Monika wyprowadza jacht z portu i na silniku (słaby wiatr odkręcający na zachodni - a więc "w mordę" nie pozwala na nic innego). Płyniemy cały dzień, podejmuję wachtę o północy.

7-11-2007 (środa)

Wachta o północy ( a więc "psia") jest dosyć przygodowa. Mamy spotkanie z policyjną motorówką, która długo nie chce się dać zidentyfikować, za to namolnie oślepia nas silnym szperaczem. Po ciężkich rozmowach (angielski? jaki angielski?) przez UKFkę okazuje się, że poszukują nielegalnych imigrantów z Afryki północnej. Około 4 nad ranem pod czujnym okiem Docenta wprowadzam jacht do portu w Almerii. W zupełnych ciemnościach jest to dla mnie dość mocne przeżycie i nowe cenne doświadczenie. Robiąc takie wejście trzeba mieć wytężony wzrok i bardzo napiętą uwagę przez cały czas. Dobrze, że pogoda jest przyzwoita, bo port do łatwych nie należy. Gdy kładę się spać - od razu to nocne wchodzenie do portu zaczyna mi się śnić. Widzę wszędzie mrugające czerwone i zielone światełka nawigacyjne...

Wstaję jak zwykle wcześnie i towarzyszę Docentowi przy załatwianiu formalności, co jest o tyle zabawne, że panienka w recepcji umie mówić po angielsku i... tylko mówić - zupełnie przy tym nie rozumie, co się do niej mówi. Nawet liczebniki trzeba jej pisać na kartce :).
Po porannej kąpieli idziemy zwiedzać miasto. Chcemy pojechać do Grenady, ale nie udaje nam się niestety wypożyczenie sensownego samochodu dla 6 osób, bo mimo bogatej oferty katalogowej jedynym dostępnym w tym momencie pojazdem jest Mercedes Vito dla 5 osób. Nie dość, że drogi to zupełnie nas nieurządzający. Okazuje się, że miasto jest nieco zbyt przemysłowe i dość slamsowate - szczególnie przy zabytkowych fortyfikacjach.
Łukasz kupuje na targu lekko marynowane oliwki z czosnkiem (niebo w gębie), a Monika butelkę lokalnego wina.
Wpadamy na pomysł pójścia na plażę i kąpieli w morzu. Ogarnia nas tak doskonały nastrój, że od razu konsumujemy nasze wiktuały na samej plaży. Nawet wino udaje sie otworzyć bez korkociągu przy odrobinie inwencji. I znowu jest nam niemalże ekstatycznie przyjemnie i błogo. Można spokojnie zapomnieć, że jest listopad.

Wieczorem Docent szykuje nam rewelacyjne danie z pieczonych kalmarów. Nie po raz pierwszy mamy okazję sprawdzenia na własnych podniebieniach jego nietuzinkowych zdolności kulinarnych.

Czuję pełne zadowolenie i satysfakcje - ale po chwili zaczyna mnie męczyć przykra wizja, że zaraz te wspaniałe wakacje się skończą. Przecież jutro już czwartek...

8-11-2007 (czwartek)

Rano sprzątamy łódkę i wychodzimy z portu (niestety przekroczyliśmy 24 godziny pobytu tam i liczą nam jak za 2 doby). Płyniemy cały dzień do małego portu Puerto de Motril na wysokości Grenady, gdzie późnym wieczorem stajemy na nocleg. Po drodze przy kolejnym "kiczowatym", gdy się go już sfotografuje, ale pięknym gdy jest doświadczany na żywo, zachodzie słońca dzwonię do domu.

Obiad jemy "na kolację" bezpośrednio w kokpicie - tym razem kukiem jest Łukasz.

W porcie - naszej noclegowni, jest dość wesoło, gdyż pracownicy mariny znają tylko hiszpański i stosunkowo ciężko jest się ich dopytać o głębokość wody we wskazanym przez nich miejscu. Porcik jest raczej przemysłowy, a marina wydaje się być wymarła. Na dokładkę poza toaletami i smętnym barem nic w nim nie ma - a brama do miasta jest zamknięta. Siedzimy do nocy w mesie, pijemy leniwie alkohole i herbatkę, dyskutujemy... później kładę się spać - ale Mixer z Docentem robią sobie w mesie około godziny 01.00 nocny seans filmowy na laptopie Marcina. Mają zdrowie...

9-11-2007 (piątek)

Wcześnie rano wychodzimy w morze - w zasadzie ledwie co się zrobiło szaro – a my zmykamy. Wychodząc z Puerto de Motril mijamy olbrzymi statek z trzema holownikami wchodzący do portu. Podejmuję się posiedzieć na wachcie o świcie razem z Marcinem. Podziwiamy wschód słońca i skąpane w tym świetle wysokie góry z pasma Sierra Nevada. Jest pięknie i naprawdę przyjemnie mimo płynięcia na silniku. Tak tak.. nasze żagielki już od paru dni są bezrobotne. To dla prawdziwego żeglarza poważny mankament. No cóż....

Pokład szybko się osusza z nocnej wilgoci. Później odsypiam poranna wachtę, a załoga obserwuje po raz kolejny towarzyszące nam delfiny oraz małego skrzydlatego koleżkę, który postanowił odpocząć na naszej łódce.

Docieramy do portu przeznaczenie - Puerto de Banalmadena, gdzie robimy zakupy i generalne porządki na jachcie. Po zmroku odbywa się wieczór kapitański - objadamy się niemiłosiernie 10kg gotowanych muli. Idziemy na imprezkę do pubu nieopodal. Życie znów nie jest złe! Jedyne co mnie przygnębia to fakt, że jutro już koniec. Ale z drugiej strony cieszy perspektywa powrotu do domu.

10-11-2007 (sobota)

To już ostatni dzień. Natura szydzi z nas - jest słonecznie i baaardzo ciepło. Żeby tylko było nam jeszcze trudniej stąd wyjechać! Dowiadujemy się o lokalny transport na lotnisko, a później po pakowaniu idziemy jeszcze na plażę. Kąpię się nawet w morzu - co tam będę sobie żałował. Trzeba się naładować wrażeniami przed powrotem do rzeczywistości.

Później jeszcze zostaje przez nas pochłonięta kawa z lodami w kafejce przy marinie, koło 14.00 bierzemy bagaże, żegnamy Docenta - i w drogę.

Najpierw jedziemy autobusem miejskim na stację kolejową, później 20 minut pociągiem na lotnisko w Maladze no i już siedzimy na sali odlotów i czekamy na samolot. Nasz lot zaczyna się o 18.20 i trwa 3.5 godziny. Strasznie nam się ta podróż powietrzna dłuży. Jest mi duszno... płuca przyzwyczaiły się do ciągłego przebywania w świeżym morskim powietrzu. A tu co? Jakaś klimatyzacja i sztuczna cyrkulacja. W Berlinie na płycie lotniska jest zero stopni, więc szok termiczny mamy gwarantowany. Pozostaje jeszcze wrócić zamówionym busem do Poznania... i to już naprawdę koniec.

Pełna relacja fotograficzna z rejsu znajduje sie tu: GALERIA FOTEK

GDB Server i zdalne debugowanie

2007-10-16T02:47:00.000-07:00

UWAGI: Nie bardzo da sie przechwytywac procesow puszczonych przez proces init (albo sprawia to kłopoty) - lepiej wiec wyjac je z inittab i puscic z ręki. Ważne jest też, żeby miec odpowiednio nowe narzędzia ‘cross’ z rodziny gdb (ja mialem 6.3-11), chodzi tu oczywiscie o toolchain sh4-linux.

1. Budujemy wszystko co sie da w wersji debug (najczesciej: -g -DDEBUG -fno-inline -fstack-check)

2. Umieszczamy debugowego execa i liby na skrzynce.

3. Odpalamy server: gdbserver : | <–attach=PID >

Bind address mozy byc ANY - czyli np mozna wolac gdbserver 0:5555 –attach=234

4. Za pomoca ddd, emacsa (gud-mode) lub command line’a uruchamiamy gdb na PC:

sh4-linux-gdb

Jesli ddd to tak: # ddd –debugger sh4-linux-gdb

5. Ustawiamy sciezke do libow: set solib-absolute-prefix

6 Łączymy sie z serverem: target remote

i debugujemy - kilka uzytecznych komend:

help - pomoc

cont - kontynuacja

step, next - praca krokowa

print, display - stan zmiennych, pamieci

detach - koniec debugowania

break [nazwa funkcji] | [plik:linia] - postawienie breakpointa

info break

cond break

where - wyswietlenie callstacka

info threads

thread [number] - przelaczenie sie na konkretny watek

list - wylistowanie kodu za biezacym miejscem

up,down [n pozycji] - poruszanie sie po stosie -domyslnie o 1 krok

etc.

Oto ja

2007-05-17T07:59:00.001-07:00

Dzien dobry. Zalozylem konto.